Nog even ploeteren....

Het is erg warm en ook stil op mijn werk. Bijna iedereen heeft vakantie, alleen ik moet nog een paar weekjes doorploeteren. Pas op 14 augustus trek ik de kantoordeur een paar weekjes achter mij dicht. Vakantie, ik kijk er naar uit. Ik heb alles aardig volgepland....

Ik begin met een lang weekend Eindhoven. Maar reis via Amsterdam-Zuid en Heiloo.

Dat komt omdat het dan Maria Tenhemelopnemig is. Er is een bedevaart naar Heiloo. Dus stap ik al voor 8 in de trein, naar Hilversum. Daar stap ik over richting Amsterdam Centraal en vandaar gaat het naar Heiloo. Bij OLV ter Nood is er een eucharistieviering, lof en nog veel meer.

Rond een uur of half 4 neem ik de trein richting Amsterdam. Daar ga ik wat eten (Wie weet een goeie Mexicaan daar? ) en dan gaat het per tram naar het Haarlemmermeerstation. Tegenover dat busstation staat de Agneskerk, en daar viert men de dag met een BRM(= Buitengewone Ritus Mis) en daar ik veel met de BRM heb, wil ik daar graag bij zijn.

Na de plechtigheden (ook hier lof; zie site van de Agnes) neem ik de bus naar het nabijgelegen treinstation. Daarvandaan kan ik rechtstreeks naar Eindhoven. Als 't meezit, ben ik dan net voor elven waar ik wezen wil.....

Weer uit Eindhoven neem ik eerst tijd om bij te komen en dingen te verwerken. En om wat weg te wassen. En mijn tas weer te pakken voor een klein weekje Warfhuizen. Daar wordt een rooms laarskamp gehouden. Kijk ik ook al erg naar uit.

Na deze dosis geestelijk voer heb ik nog even om uit te rusten. De vakantie wordt afgesloten met een etentje met mijn ouders (die 6 september 35 jaar getrouwd zijn) en een dagje Den Bosch. Moet ik alleen proberen De Groot voorbij te lopen......

Stille Omgang

Voor mij was dit een roepingenweekend, met als één van de courses de Stille Omgang. Ik verbleef bij de zusters in Vogelenzang, een half uurtje lopen van het Grootseminarie De Tiltenberg verwijderd. We gingen dan ook met een bus met z'n allen (zusters, priesterstudenten, rector Hendriks en ons, wannebe's, richting Amsterdam.

Als we daar aankomen, 't is dan nog droog, klinkt er uit de Mozes en Aaronkerk muziek. Niet het soort muziek dat IK met kerk zou associeeren, maar toch niet minder gemeend (hoop ik). We wachten even tot we erin kunnen voor de H. Mis. En passant zie ik Mark en even later plof ik in mijn campingstoel voor de H. Eucharistie. Het is een moderne Mis en Mgr Punt is.....ff wennen, maar het is een goede Mis (dwz. niet zo gekunsteld als die van de KJD).

Na de Mis moeten we allemaal naar buiten om te gaan lopen. Inmiddels is het gaan regenen en merk ik dat mijn rok en panty's niet erg geschikt zijn voor zo'n barre tocht vol gevaren door het Nederlandse Soddom en Gamorra. Gelukkig draag ik een sluier.....

Onderweg schuren de gaten in mijn panty's langs de binnenkant van mijn dijen (bovenste stukje) maar tijd om ze uit te doen of recht te trekken is er niet want de sjors zit er goed in! We denderden langs de lantaarn en passeerden de agenten en kroeggangers in stilte. Ik denk: "Wat doe ik hier in 's hemels naam?"en dan zie ik in de tegenovergestelde richting een vertrouwd gezicht langs ons heen lopen. Het is Broeder Hugo. Hij ziet mij ook, en zwaait me nieuwe moed toe.

Onze stoet sjeest verder. M'n dijen worden pijnlijker en pijnlijker. Ik moet langzamer lopen en bid op de maat de Rozenkrans van de Godddelijke Barmhartigheid. Durch Sein schmertzhaftes Leiden hab Erbarmen mit uns und mit der ganzen Welt ... Zucht..... Leiden.... zucht... Erbarmen ... zucht sjok zucht. Zuchtend en waggelend biddend strompel ik verder.
TATUTATUTATUTATU. Er komt een ambulance aan. Heb erbarmen met degenen erin....

Inmiddels klamp ik me vast aan een bekende, zoals een kind de hand in die van zijn Vader legt, bang maar "veilig achterop, bij Vader op de fiets. Vader weet de Weg en ik weet nog van niets...Veilig achterop, ik ben niet alleen, Vader weet de Weg, vader weet waarheen..."

Dit gevoel blijft ondanks (of is het: dankzij) de pijn, de natte kleren en de moeie en doorweekte voeten. Het lichaam lijdt, het hart, de ziel, weet zich geborgen en getroost.

Als ik dan zo eindelijk na deze lange stille omgang (martelgang) de bus bereik, is er een raar gevoel in mij. Raar als in nieuw, maar niet beangstigend. Er overvalt mij een enorme honger. Niet naar 3 frikandellen speciaal ("we zijn 3 MacDonalds en 5 Burger Kings voorbijgelopen die open waren ") niet naar de lasangna die nog in de koeling staat, maar maar Jezus. Naar de innige vereniging met Hem door Zijn H. Sacrament en door Zijn H. Lijden.

Toch word ik gedwongen wat te eten. "Neem hiervan, da's goed voor je" en ik krijg een gebroken stuk Sultana in m'n handen geduwd. IK LUST GEEN SULTANA EN IK LUST GEEN ROZIJNEN, LAAT STAAN EEN SULTANA MET ROZIJNEN. NEEEEEEEE!!!!!! wil ik roepen, maar ik doe het niet. Zwijgend pak ik hyet aan en doe wat me gezegd wordt.

TRUST

En ja, het is goed voor mij. Het lalmeert m'n maag zodat ik eens niet overgeef (zonder pilletje tegen wagenziekte) en dat terwijl ik toch achterin de bus zit. Een wonder! En iets zeg me dat niet het koekje, maar het vertrouwen te gehoorzamen er de oorzaak van is.....

Waar sta ik voor? Wat is mijn taak in de wereld?

Dit weekend ben ik naar een bezinningsdag van de OFS in Den Bosch geweest. Het was een boeiende dag, met als thema: waar staan we voor. Dit heeft me aan het denken gezet. Waar sta IK voor? Welke taak heb ik, binnen of buiten een klooster, in deze wereld?

Door de vele gesprekken zijn een aantal kernwoorden voor MIJN taak naar voren gekomen:

1) roepingen stimuleren.
2) Euharistische aanbidding.
3) jongerenwerk.
4) (jonge) zoekenden (terug) naar God en de Kerk leiden.
5) broeder- en zusterschap.

Nu las ik op internet hetvolgende:

"Ze zag de nood van de mensen, die zich van de sacramenten van de Kerk hadden afgekeerd en droeg haar zusters op om hen weer terug in de Kerk te brengen."

en:

"Een toenemende noodzaak kent de catechese die de zusters in de vorm van godsdienstonderricht aan scholen en voorbereiding op de Eerste Heilige Communie en het sacrament van het Vormsel in de parochies geven."

Ook:

"Maar bij al deze werkzaamheden gaat het erom de ziel van de mensen dichter bij God te brengen en dit werk wordt met gebed ondersteund. Zo worden vele mensen in heel de wereld bereikt."

En tot slot:

"kindergroepen, voorbereiding 1e Communie kinderen en hun ouders,retraites, individuele bezinning, catechese op de basisschool, roepingen- en jongerenpastoraat, begeleiding van jonge mensen op hun zoektocht in het geloof, zowel persoonlijk in een (spreek)kamer, alsook persoonlijk online."

Tel hier dus de nauwe verbondenheid met een semenarie (waar ook nog één van mijn begeleiders studeert!) bij op en gezien mijn taken, zou hier een plaats voor mij kunnen zijn.

Voor degene die de citaten in hun context wil zien, klik op http://www.carmeldcj.nl/ her en daar staat alles...

Een andere mogelijk heid is Megen. Daar wordt heel veel voor jongeren georganiseerd. Maar mijn begeleiders en ik vragen ons af of een geheel contemplatief leven wel iets is wat ik minstens 40 jaar vol kan houden.....

Bidt om wijsheid en verlichting voor mij!

Voorzienigheid!

Wat me nu is overkomen...pure voorzienigheid.

Ik heb een blauwbeschreven agenda en ergo ben ik alvast plannen aan het maken voor maart. Ik had al De Wereld Draait Door bijwonen staan op de 16e, dagje vriend opzoeken vlakbij Haarlem op de 17e, de Stille Omgang en als afsluiting een H. Mis in Vogelenzang, de Agnes of Haarlem in mijn agenda staan. Echter, er was nog een (klein) logistiek probleempje.....Waar overnacht ik?
Toen las ik over een roepingenweekend, op kruipafstand 5 minuten van mijn vriend, inclusief meelopen Stille Omgang. Bovendien onder bescherming van een Heilige die ik de laatste tijd erg vaak tegenkom....

Voorzienigheid dus!

P.S.: dit houd dus wel in dat ik niet met de groep uit Groningen-Leeuwarden meereis....

Nieuwjaarswens

"Begin de dag met een dansje,
Begin de dag met een lach
Want wie vrolijk is in de morgen
Die lacht de hele dag..."

Dus begin het jaar met vergeven
Wees eens mild naar elkaar
Probeer in vrede samen te leven
Niet alleen met Kerst,
maar het hele jaar.

"Wenst elkaar de vrede" zegt de celebrant
Iedere zondag in de kerk
We reiken dan elkaar even de hand,
Maar gaan de volgende dag weer liefdeloos aan ´t werk......

Vrede en geluk dat wens ik jou
Niet voor even, maar voor iedere dag
En vooral liefde, een leven zonder geestel´ke kou
En dat je een gezond jaar beleven mag!

Dit heeft Franciscus krachtig gezegd
Hij had ´t niet van zichzelf, ´t is geen poets,
Nee, Jezus had het hem in de mond gelegd,
Ik zeg het na: Vrede en alle goeds!

Ik heb de komende 3 maanden werk. Op de salarisadministratie van Alescon in Hoogeveen. Maar ik kan wel 2 weekjes met vakantie. Gelukkig maar, want die is a) al geboekt, b ) betaald en c) ik heb er veel zin in. Twee weekjes bella italia. Een weekje Rome en Vaticaanstad en omgeving, inclusief een persoonlijke ontmoeting met de heilige vader, iedere dag een Mis in één van de vele kerken en veel pizza en pasta. De tweede week verleggen we ons vakantiegebied naar Umbrië, het land van Franciscus. Assisi, Perugia, Gubbio, Siena.....we gaan het allemaal zien. Ook gaan we naar San Damiano, waar we Loek Bosch zullen ontmoeten. En weer iedere dag een H. Mis, met, voor mij, als hoogtepunt, eentje in Maria degli Angeli. Het kleine kerkje Portiuncula waar het allemaal begonnen is.

Zaterdag 26 augustus vertrekt het vliegtuig en vrijdagmiddag 8 september zal ik weer terug in Nederland zijn. En daarmee eindigt het nog niet voor mij.... Al voor ik deze trip had geboekt, had ik een "meidenweekend" besproken in Egmond. Lekker tot ons zelf komen in de fraaie Adelbertabdij. En als we überhaupt nog zin hebben die te verlaten lekker struinen in de duinen. Ik ben blij dat ik voorlopig weer werk heb, maar meeeen....wat heb ik zin in mijn vakantie!

Naar de dokter

Ik heb een afspraak bij de dokter. Ik ben geboren met grote, donkere moedervlekken op mijn rug en een bultje op mijn onderste ooglid. De laatste tijd zijn deze aan het groter worden. En ze beginnen te jeuken. Tijd om ze weg te laten halen dus.

De huisarts zal de moedervlekken op de rug zelf weg halen, vrijdag 21 juli om 8:00 uur.

Voor de bult op het ooglid moet ik naar de oogarts in het ziekenhuis. Ik mocht zelf kiezen waar en daar ik geen enkel vertrouwen in het ziekenhuis in Hoogeveen heb (stelletje slagers en prutsers), heb ik me door laten sturen naar Groningen. Daar mag ik 16 augustus om 9:30 uur verschijnen.

En ik zie tegen allebei de afspraken op. Het zal wel niks voorstellen, maar ik ben toch bang. Denk aan mij!